على ضامن 1268 ه ق / 1851 م 1333 ه ق / 1914 م مولانا سيد على ضامن بن سيد نذير على در اودىپور و زيدپور سكوت داشت . به زبان عربى و فارسى مهارت داشت و از خطباى اديب به شمار مىرفت وى سرانجام در سال 1333 ه ق در زيدپور درگذشت . على عادل شاه بيجاپورى 941 ه ق / 1534 م 988 ه ق / 1580 م على بن ابراهيم عادل شاه فردى عالم و فاضل بود كه در بيجاپور به دنيا آمد . در محيط شاهانه تربيت يافت ، نحو ، منطق ، كلام ، عقايد و علوم دين را در نزد خواجه عنايت اللّه شيرازى و فتح اللّه شيرازى فراگرفت و در خطاطى و شاعرى نيز شهرت داشت . در علم‌پرورى و سياست معروف بود ، در سال 965 ه ق بر تخت شاهى جلوس كرد و خطبهء ائمهء اثنا عشر عليهم السّلام را رواج داد و علماى شيعه را به گرد خويش فراخواند . وى در شب پنجشنبه 23 صفر 988 ه ق دار فانى را وداع گفت . مادّه تاريخ وفات او جملهء « شاه جهان شد شهيد » است . سيد على عسكر شاه 1301 ه ق / 1885 م 1359 ه ق / 1940 م مولوى سيد على عسكر خلف سيد چراغ حسين شاه از اهالى « مرئى بلوك كوهات » بود . به زبان فارسى تسلط داشت و تا اندازه‌اى صرف و نحو نيز مىدانست ، در مسايل فقهى نيز دست داشت . مطالعه و تدريس در افزايش معلومات او مؤثر بود و در سخنرانى و وعظ شهرت يافت . مردم بنكش او را عالم مىدانستند چرا كه او در فن تجويد و قرائت مهارت داشت و قرآن را كاملا به لهجهء عربى قرائت و تلاوت مىكرد . از او مىتوان به عنوان فردى زاهد ، عابد ، خليق ، سخى و مبلّغ ياد كرد . . . تاريخ ولادت او 5 ژانويه 1885 م / ربيع الثانى 1301 و تاريخ وفاتش 12 فوريه 1940 م مطابق محرم 1359 ه ق است .